Op 12 en 13 juni vonden de International Dance Masters en de duitse DAT Kampioenschappen plaats in de Rosengarten, Mannheim. Hanneke en Richard maakten deel uit van het jurypanel. Hieronder een impressie van deze wedstrijd. De ‘Rosengarten’, Mannheim is een begrip in de danswereld. Jarenlang werd hier de prestigieuze German Open gedanst. Op de vloer van de imposante ballroom liggen de voetstappen van de grootste dansers ter wereld. Wij jureren hier nu voor de vierde keer en het is een beetje alsof je thuis komt. Op vrijdag is er een informeel treffen met alle officials. Zaterdag zijn wij al heel vroeg in de ballroom. Ditmaal wordt er voor het eerst met digitale apparatuur gejureerd. Wij krijgen een heldere uitleg en alles blijkt veel eenvoudiger dan gedacht. De apparaten - een soort PDA’s - werken feilloos en vergissen is uitgesloten. De wedstrijd wordt op een zeer imposante wijze geopend. Een fenomenale animatie over ‘Mannheim’ wordt op twee mega grote schermen vertoond in een geheel donkere zaal. Dan worden de juryleden, maar liefst 28, letterlijk in een lichtbad gedompeld en voorgesteld. De wedstrijd begint en het lijkt alsof er geen einde aan het aantal deelnemers komt. In de enorme grote, centrale ballroom wordt op vier vloeren tegelijk gedanst en dat is geen luxe. Even hebben wij de indruk dat vrijwel iedere ingezetene van Duitsland dansen als hobby heeft. Dansen is ongetwijfeld zeer populair in Duitsland. ‘Mannheim’ telt bijna 4500 deelnemers. Daar zijn vele formatiegroepen bij en ook streetdance en hip hop wedstrijden. Maar toch voor Nederland ondenkbare aantallen. Wij zien veel hobby paren: dansen is hier een typische ‘breedte’ sport. Dit bleek ook bij de jury instructie. Sommige paren dansen de latin american niet in de wedstrijd telling. Ons werd gevraag hier geen rekening mee te houden. Dit jaar jureerden wij tevens de hobby- en portformaties. Om dat wij zelf weer met formaties bezig zijn, was dit erg leuk om te doen. Misschien dat wij het voor elkaar krijgen om volgend jaar óók met één of meer teams naar Mannheim af te reizen. En toen sloeg het noodlot toe. De elektronica weigerde dienst: de communicatie tussen de PDA’s en de computer liep vast. Er werd overgegaan op ‘papier’ , dus gewoon, ouderwets weer briefjes invullen. Na drie ronden was het probleem opgelost en werden de digitale kladbloks weer uitgereikt. En, ja hoor: een half uur later was het definitief  ‘game over’ en werd de rest van het weekend analoog gejureerd. En dat leidde tot het enige, weliswaar grote minpunt van deze wedstrijd. Uiteindelijk liep de wedstrijd zo’n drie uur uit. Het was dan ook half drie ’s nachts, toen Ben en Angela, die met ons meereisden, hun prijs in ontvangst mochten nemen. In de Internationale klasse eindigde dit paar als derde in de ballroom, een fantastische prestatie. Door uitputting - wat wil je, twee uur ’s nachts - werd de latin wat minder: toch nog een zesde plek in de finale. Ondanks de digitale pech hebben wij, en vrijwel alle deelnemers en bezoekers, genoten van een geweldig weekend in een superieure ambiance! © 2012 DrKr © 2012 Dansschool Randoe